Index
| Archive
| Search
||
|
|
|
Index
| Archive
| Search
| |
|
Diseases > Hypoglykemie
Hypoglykemie
Hypoglykemie betekent lage bloedsuikerspiegel. Begin 2001 kwam ik erachter dat ik alle koolhydraten zeer slecht verdraagde. Na het nuttigen van koolhydraten (zoals in vruchten, suikers, aardappelen, granen, etc) duurde het ongeveer een of twee uur voordat ik in een dip terecht kwam. Dan voelde ik me erg futloos en kon ik niet helder denken. Na het lezen van een aantal boeken, kwam ik tot de ontdekking dat ik alle koolhydraten moet vermijden. Nu eet ik per dag slechts 30 gram koolhydraten, die alle afkomstig zijn uit groenten. Ik eet dus geen suiker, brood, aardappelen of andere graanprodukten meer. Dit was meteen een schot in de roos. Mijn bloedsuikers zijn nu stabiel. Alle symptomen zijn verdwenen.
De oorzaak
Na het doorlezen en bestuderen van vele medische studies en boeken, kom ik tot
de ontdekking dat hypoglykemie te genezen is. Ik zal deze stelling onderbouwen
aan de hand van een selektie wetenschappelijke studies.
Overmatige consumptie van koolhydraten is de directe oorzaak.
Het maakt niet uit of dit zetmelen of suikers zijn. Beide worden namelijk ongeveer
even snel geabsorbeerd en zorgen dus voor een gelijke bloedsuikerverhoging.
Zo heeft een gekookte aardappel een hogere glycemische indexwaarde dan tafelsuiker.
Alle koolhydraten worden in de duodenum (het eerste deel van de dunne darm) omgezet naar monosacchariden, voornamelijk glucose (maar ook: fructose en galactose). Alle zetmelen worden omgezet naar maltose en isomaltose (een dubbelsuiker) om vervolgens omgezet te worden naar glucose+glucose. Glucose is het type suiker dat door de cellen gebruikt kan worden. De bloedsuikerwaarde geeft dus eigenlijk de concentratie glucose molekulen in het bloed weer.
Studies [Barbagallo, Renick 1994] tonen aan dat hoge bloedsuikerwaarden er voor zorgen dat verschillende mineralen het lichaam uit gespoeld worden. Het betreft hier vooral het zeer essentiele mineraal magnesium. Calcium, de antagonist van magnesium blijft echter wel in het lichaam. Na jaren een koolhydratenrijk dieet te eten (zoals iedereen in de Westerse wereld eet), waar bovendien ook nog weinig magnesium in aanwezig is, ontstaat er dus onvermijdelijk een magnesium tekort in het bloed en iets later ook in de cellen: Een intracellulair magnesiumtekort.
Magnesium is echter nodig voor een goede insuline metabolisme
Bij een laag intracellulair Magnesium van de insuline-producerende cellen van de
alvleesklier, raakt de insuline produktie ontregeld. Daarnaast resulteert een
laag intracellulair magnesium in alle overige cellen van het lichaam in een
verhoogde insuline resistentie. Insuline resistentie betekent dat de cellen niet
meer goed op insuline reageren. Insuline is in feite de sleutel die de deur van
de cel opent, zodat de glucose molekulen de cel in kunnen stromen. Als deze sleutel
dus niet meer past (doordat het magnesium tekort het slot verandert heeft),
zal het bloedsuikerniveau niet meer goed gereguleerd kunnen worden door de insuline.
Wat gaat er fout ?
Als er nu een boterham gegeten wordt, wordt deze in de darmen omgezet naar
miljoenen glucose molekulen
(zetmeel --> maltose --> glucose+glucose), die vervolgens in het bloed opgenomen
wordt. Een boterham bevat zoveel glucose dat de bloedsuikers erg hoog worden.
De alvleesklier reageert nu door insuline te produceren. De alvleesklier is een
zelfregelend orgaan. Het meet constant de bloedsuikerwaarden en pompt bij een
verhoging van deze waarden insuline in het bloed.
De insuline hoort nu de glucose in de cellen toe te laten, zodat het bloedsuikerniveau
daalt, met als resultaat dat de alvleesklier ook minder insuline pompt.
Als uiteindelijk de bloedsuikerwaarden weer neutraal zijn, stopt de alvleesklier met pompen.
Dit gebeurt helaas niet. De insulinesleutel past namelijk niet meer op het slot
van de glucosedeur van de cel. Het resultaat is dat de hoge bloedsuikers aanhouden
en dat de alvleesklier doorgaat met het pompen van insuline. We noemen dit
hyperinsulinemea (hyper=te hoog).
Na verloop van tijd begint Een deel van de cellen inmiddels toch op de insuline te reageren. Het bloedsuikerniveau
daalt langzaam aan. Wanneer de neutrale bloedsuikerwaarden bereikt zijn stopt de alvleesklier
met pompen. Helaas heeft het erg lang geduurd voordat de waarden daalden.
Het resultaat is dat er een hele grote hoeveelheid van het hormoon insuline in het
bloed aanwezig blijft. Het bloedsuikerniveau blijft hierdoor doordalen tot onder het
neutrale niveau.
Normaal treedt er nu een regulerende aktie in werking die ervoor zorgt dat het
bloedsuikerniveau weer op peil komt. Het betreft hier het hormoon glucagon,
dat ook door de alvleesklier geproduceerd wordt.
Glucagon zorgt ervoor dat glycogeenreserves (glycogeen is dierlijk zetmeel) in
het lichaam omgezet worden naar glucose en in de bloedbaan worden gebracht.
Het probleem is echter dat het hoge gehalte aan insuline in het bloed
de produktie van glucagon onmogelijk maken. Het bloedsuikerniveau daalt dus verder
en verder tot de persoon bijna in een coma raakt.
Op dat moment trekt het lichaam aan de noodrem en wordt het hormoon
epinephrine gebruikt. Dit zorgt ervoor dat (ongeacht het insulineniveau in
het bloed) de glycogeenreserves daadwerkelijk gebruikt worden. Het bloedsuikerniveau
stijgt weer en snel bereikt het weer de neutrale waarden.
De epinephrine (ook wel: adrenaline) zorgt echter voor het "fight or flight" syndroom.
De persoon staat te
trillen op zijn benen alsof hij net oog in oog stond met een leeuw. Vaak staat het
zweet op zijn/haar voorhoofd.
Het probleem
is dat epinephrine een redelijk lange halfwaardetijd heeft. Het duurt tot een week
voordat alle epinephrine uit het bloed verdwenen is. Dit verklaart dan ook waarom
een hypoglykemie patient snel geirriteerd is en soms erg vijandig kan overkomen.
De oplossing
Om hypoglykemie te vermijden moeten in de eerste plaats nagenoeg alle koolhydraten uit het dieet verwijderd worden. Dit betekent dus: Geen brood, geen pasta, geen suikerbevattende produkten, geen granen, geen mais, geen aardappelen meer. In plaats daarvan eet u meer vetten en eiwitten. Lees hier hoe onschuldig en juist gezond vetten en eiwitten zijn.Toepasbaarheid bij andere aandoeningen
Dit zelfde protocol kan gebruikt worden bij o.a.:
Later leerde ik dat het volgen van een laag-koolhydraten dieet voor minimaal zes maanden
de insulin resistance kan genezen. Zeker wanneer dit gecombineerd wordt met magnesiumsupplementatie
zou dit voldoende moeten zijn. Mijn ervaring is dan ook dat mijn glucose tolerantie verbeterd is, hoewel ik
geen experimenten wil doen om dit hard aan te tonen.
Tevens heb ik het vermoeden dat een deel van mijn hypoglykemie problemen veroorzaakt wordt door
gistsoorten in mijn darmen die arabinose produceren. Dit is een soort suiker, dat via een complex
mechanisme een funktioneel vitamine B6 tekort veroorzaakt. Vitamine B6 is echter nodig voor
gluconeogenesis, oftewel de conversie van eiwitten naar suikers. Als dit mechanisme niet goed
werkt, ontstaat gemakkelijk hypoglykemie (zeker wanneer de glycogeenreserves zeer laag zijn).
Een andere mogelijke oorzaak van hypoglykemie kan een slecht werkende bijnierschors zijn. De bijnierschors
is verantwoordelijk voor de produktie van o.a. cortisol en aldosteron. Deze hormonen hebben een grote
invloed op de suikerhuishouding in het lichaam. Wanneer de bijnierschors ontregeld is, heeft dat dus
ook consequenties voor de bloedsuikerwaarden. Meer over de exacte mechanismen wordt binnenkort
gepubliceerd.
Studies
Klik hier voor een overzicht van studies met betrekking tot hypoglykemie
Klik hier voor een overzicht van studies met betrekking tot hypomagnesemia
Lees ook het hypoglykemie artikel geschreven door F. Veldman.
Revisie: 19 maart 2002, Ed
Binnenkort informatie over andere oorzaken van hypoglykemie, namelijk arabinose producerende gisten en een falende bijnierschors.
Correspondentie
Hieronder publiceer ik de artikelen die ik in de nieuwsgroep geschreven heb:
| Conversations | ||
|---|---|---|
|
I think I've finally found some concrete evidence that Mg can cure hypoglycemia ! I was first discouraged by this information here: www.newtreatments.org/ga.php?linkid=142 In efforts to clarify the relationship between insulin resistance and magnesium, several research groups have examined the effects of magnesium supplementation and glucose handling. Paolisso et al conducted a double-blind, randomized, crossover study to test the impact of magnesium supplementation on, among other factors, insulin resistance in elderly individuals. They provided subjects with 4.5 grams magnesium daily for four weeks, which resulted in a significant increase in erythrocyte magnesium concentrations. This intervention also resulted in an improvement in insulin sensitivity, and this improvement correlated with the improved magnesium status.115 Unfortunately, similar improvements in glucose control were not found in a study of magnesium supplementation in people with type 2 diabetes. While Eibl et al showed that oral magnesium supplementation (30 mmol/day) for three months resulted in a significant improvement in plasma magnesium levels, this improvement was not sustained following discontinuation of magnesium, and no significant changes in the metabolic control of blood sugar were observed.116 end quote Summary: Study one shows that intracellular Mg has really increased. This results in improved insulin sensitivity ! Study two shows that plasma Mg has increased, but no changes in blood sugar control were observed.. I decided to take a look at the studies myself. I found them in Medline.. The first study: www.newtreatments.org/ga.php?linkid=268 They *administered* 4.5 g/d Mg, I assume by IV The second study: www.newtreatments.org/Hypomagnesia/ga/269 They used an *oral* Mg supplement. This difference explains why the 2nd study didn't show an improvement: * Oral Magnesium is not very well absorbed * 4.5 g/day is a *LOT* when taken orally, so I assume they used a much smaller amount (of which not all is absorbed) * Experiences show that only specific forms of oral Mg end up *IN* in the cell and thus increase intracellular Mg, which eventually decreases insulin resistance When you read the remaining info on Mg, you can only conclude that Mg *CAN* decrease insulin resistance (increase insulin sensitivity) and *MAY* cure diabetes II ! Further quotes from: www.newtreatments.org/ga.php?linkid=142 Available research suggests an association between magnesium deficiency and insulin resistance. In two patient populations normally associated with insulin resistance, overweight and type 2 diabetic individuals, magnesium deficiency is a relatively common occurrence.69,70 Depletion of intracellular free magnesium has also been found to be a characteristic feature of insulin resistance among subjects with essential hypertension.110 Nadler et al reported a decrease in insulin sensitivity with magnesium deficiency in all subjects studied.111 Humphries et al reported a clear association between the lowest consumption of dietary magnesium and the highest degree of insulin resistance among non-diabetic subjects.112 Dominguez et al confirmed this observation, finding that among both normotensive and hypertensive subjects, a higher magnesium level corresponded to a greater degree of sensitivity to insulin.110 Looking at this association from another perspective, research indicated an infusion of insulin lowered the ability to accumulate intracellular magnesium, and this response to insulin might be even more exaggerated among individuals with higher degrees of insulin resistance.113 Lefebvre et al, in their evaluation of magnesium's role in glucose metabolism, concluded, "...magnesium deficiency results in impaired insulin secretion while magnesium replacement restores insulin secretion. Furthermore, experimental magnesium deficiency reduces tissue sensitivity to insulin."114 end quote So, I now know what causes hypoglycemia and diabetes II.. CAUSE: * High consumption of bloodsugar raising foods (sugars, but also starches like potatoes, etc) * Glucose causes increase of intracellular Calcium and decrease of Magnesium 1 Barbagallo 1994 * Low intracellular Magnesium causes insulin resistance and also alters pancreas insulin secreting cells TREATMENT: * Low-Carb diet to prevent further Mg excretion, because every gram of glucose increases bloodsugar levels for a long period of time * Effective Magnesium repletion using a good oral supplement or preferably a chronic administration of Mg by IV for a couple of weeks. (Perhaps Boron supplements when there is still high Mg excretion) Ref 1: www.newtreatments.org/ga.php?linkid=112 It's long been known that sugar causes these nutrients to be lost in the urine, but the calcium level in the blood hardly varies. However, recent nuclear magnetic resonance imaging studies show that the blood sugar level determines calcium and magnesium levels inside the cell. The studies found that the higher the blood sugar, the more calcium and the less magnesium there is within living cells (Barbagallo 1994). Barbagallo 1994: www.newtreatments.org/Hypomagnesia/ga/270 Ref 2: www.newtreatments.org/ga.php?linkid=112 In rats, permanent high insulin levels developed after a time proportional to the amount of sugar in their diets. Although their insulin levels normalized when sugar was withdrawn, the hyperinsulinemea reappeared in days when sugar was reintroduced, so the damage is permanent (Yudkin 1972). Significantly, sugar in the diet of rats reduced their life span (Dalderup 1969). In humans, non-insulin dependent diabetes can be controlled by diet and exercise, but control is lost if the diabetics return to their old ways. Sugar in the diet causes permanent injury to the calcium channels of the cells. In fact it's like this: Excess carbohydrates cause hypomagnesemia. Hypomagnesemia causes : * Diabetes II (and overtime diabetes I because high blood sugars are toxic for pancreas cells) * Heart diseases * Severe depressions * Strange or violent behaviour (some studies suggest that 80-90% of the prisoners are in fact hypoglycemics and thus suffer from hypomagnesemia) * Many other problems I forgot Thanks for reading, I hope I am right about this and that the damage is *not* permanent as Yudkin says in Ref 2. Ed, The Netherlands ------------------------------------------ Some additional notes: You might wonder: Why doesn't anybody know this ? Why isn't there a single testimonial on the entire internet ? This might introduce some scepticism, but I will show you why it shouldn't : For one: People don't know about the Mg-diabetes relation because of the same reasons as why most people don't know the SCDiet For two: I think nobody has ever followed exactly the right protocol.. The right protocol in theory would be: * A very low-carb diet * High Mg supplementation by IV (maybe 4.5 g a day, maybe less) * Perhaps Boron to decrease urinary losses When, over time, the intracellular Mg is repleted and the insulin resistance has disappeared, it's important to: * Stay on a relatively low carb diet. Eating bread and fruit juices again will reinitiate the vicious cycle * Monitor your intracellular Mg levels periodically When you think of it: I think nobody has followed this protocol in the entire world.. Perhaps, I will be the first one to try it.. I will have to find a doctor who agrees with me and is willing to administer these high levels of Mg. I'm beginning to discover I can't handle much more than 600mg of oral Mg daily.. Above that level, even the well-absorbed Mg-glycinate causes diarrhea. So I think I will need Mg by IV anyway.. Let me know what you think of it.. Ed, The Netherlands Another article I posted some time ago, which describes the vicious cycles: Some info on the vicious cycles: www.survivediabetes.com/hypt2.htm In the study which established this, the caries rate was reduced when the sugar diet was supplemented with the minerals calcium, magnesium and phosphorus. It's long been known that sugar causes these nutrients to be lost in the urine, but the calcium level in the blood hardly varies. However, recent nuclear magnetic resonance imaging studies show that the blood sugar level determines calcium and magnesium levels inside the cell. The studies found that the higher the blood sugar, the more calcium and the less magnesium there is within living cells (Barbagallo 1994). This has astonishing implications. A typical American breakfast supplies an enormous amount sugar and starches which are very quickly converted to blood sugar (as much or more as in the Glucose Tolerance Test), which drives the blood sugar so high as to increase calcium within the cells. Many Americans eat this much sugar at two or even three meals per day. The resulting high calcium level in the insulin-producing cells of the pancreas makes them over-react and release too much insulin (Resnick 1993), which causes the blood sugar overshoot known as hypoglycemia. Ordinarily, the glucagon-producing cells of the pancreas would kick in, making glucagon to tell the liver to get some of the blood sugar stored as glycogen, but high insulin levels inhibit glucagon production. So the blood sugar continues to fall until the body declares an emergency and calls for adrenalin to raise it. Voilą, we have adrenalin-caused hypoglycemic symptoms of nervousness, irritability and the like. END QUOTE Summary: Vicious Cycle 1 Version a ---------------------------------------------------------- 1. Diet contains too many sugars 2. High insulin levels all the time 2. Intracellular Ca rises, Mg decreases because of Insulin ---} All cells get insulin-resistant because of high Ca ---} Pancreas cells overreact because of high Ca 4. Even higher Insulin levels ---} Back to #3 Vicious Cycle 1 Version b ---------------------------------------------------------- 1. Diet contains too much Ca and is deficient in Mg (Or: Diet contains too many sugars, brocolli, spinach or fats) 2. Intracellular Ca rises, Mg decreases ---} All cells get insulin-resistant because of high Ca ---} Pancreas cells overreact because of high Ca 3. Higher and higher insulin levels 4. Insulin changes intracellular Ca/Mg even further --} Back to #2 Vicious Cycle 2 ---------------------------------------------------------- 1. Low Mg causes low production of Mg-absorbing cells 2. Even less Mg is absorbed through the intestines --} Back to #1 (This looks like the B12 vicious cycle: B12 is needed by the B12- absorbing cells in the intestines.. Solution: Transdermal B12 by using DMSO) Implications ---------------------------------------------------------- * Hypoglycemia: Insulin levels stay high, bloodsugar plumets, high insulin inhibits glucagon production -} Hypoglycemia -} Adrenalin -} Irritation, stress, nervousness --} Even less Mg because hypoglycemia depletes Mg even further * Allergy: Mast cells with low-Mg, high-Ca burst very easily and spread histamines too frequently. * Depression: The brain can't function properly without Mg * Hypertension: High Calcium makes the cells of blood vessel walls constrict more readily, causing higher blood pressure. * Contractions of muscles/spasms: Calcium is needed for contractions, while Mg is needed for releasing. * Heart arhithmia * Insomnia, because Mg is needed for REM-sleep Solution: One should break the vicious cycles: * Zero/Low-carb diet * Supplementation of Magnesium * If neccessary, IV- or transdermal Magnesium (ViciousCycle 2) * Very strict zero/low carbohydrate diet, which prevents the pancreas from producing any insulin at all. entering the vicious cycle.. Remember: The pancreas overshoots and the cells are insulin-resistant. More insulin will make them even more insulin-resistant. * Supplementation of the right Magnesium, which also increases _intracellular Magnesium_. * DMSO can be used to put Mg in the blood (?), without a needle.. Read the article about the B12-vicious cycle here: www.krysalis.net/b12.htm Ed, The Netherlands |
||
|
Index
| Archive
| Search
| |
| |