Lees het Bitje in PDF formaat hier: http://members.rott.chello.nl/cclaessens/ en klik op het Januari 2004 nummer. Erg interessant. Hieronder volgt de platte tekst variant van het Bitje, zodat deze ook in de zoekmachines terecht komt. jan./feb. 2004 6 Milieu ziektes Vraagtekens bij een *wetenschappelijk* onderzoek jan / feb 2004 2 Inhoudsopgave en colodinges Charles Claessens pag 2 Milieuziektes idem pag 3 Vraagtekens bij een onderzoek idem pag 13 Colofon het bitje idem pag 18 Van elektrosensibiliteit heeft men bij het TNO echt geen kaas gegeten. Men had geen ?auw benul wat dat inhoudt. Er werd geen rekening mee gehouden, dat elektrosensibelen wel eens pas een dag later konden reageren. Of dat de inwerking van de eerste sessie nog doorwerkt in de tweede of derde. Op 21 November jl. vond in Utrecht het Nationaal Forum Gezondheid en Milieu plaats. Hier lichtte ir. Zwamborn zijn TNO onderzoek toe. Dat er een groep *elektrosensibelen* was, waarmee men moeite had ze te vinden, en een *normale* kontrolegroep. Dhr. Schooneveld vertelde het een en ander over elektrosensibiliteit, en dat zijn werkgroep kontakten onderhoudt met elektrosensibelen. Als laatste spreker kwam dr. van Rongen als woordvoerder van de Gezondheidsraad aan het woord. Klaarblijkelijk lijdt hij ook aan een of andere vorm van milieuziekte, dat zijn opstelling meer overeenkomt met die van een woordvoerder van bv het Antennebureau, dan van de GR. Alhoewel hij er de gehele dag bij was, presteerde hij het, om te stellen dat *elektrosensibelen* niet bestaan, daar hem het *werkingsmechanisme* niet bekend is. Deze minachting voor de aanwezige elektrosensibelen, en hun getuigenissen, dreigde op een vechtpartij uit te lopen, als de moderator niet snel had ingegrepen. Tja, *wat niet zijn mag. kan ook niet bestaan!* En het bedonderde is, dat alle instanties zich achter de GR verschuilen. Nog bedonderder is, dat men pertinent staat te liegen. *Er is geen wetenschappelijk bewijs, dat er door elektromagnetische velden DNA breuken kunnen onstaan* stelde van Rongen. Een toehoorder viel hem in de rede en zei, dat er wel degelijk rapporten dienaangaande zijn. Van Rongen ontkende nog steeds. Waarop de toehoorder zei, dat hij die wetenschappelijke rapporten zelfs in zijn tas bij zich had! Er zijn veel rapporten die dat aantonen. De Re?ex studie, die in twaalf landen is ondernomen toont dat ook ondubbelzinnig aan. Toch blijft de GR dit allemaal ontkennen. *Niet wetenschappelijk* zeggen zij arrogant. Wie zijn die goeroe's, die bepalen of iets wetenschappelijk is of niet? De onderzoeken zijn gedaan door serieuze gerenommeerde wetenschappers, van serieuze instituten of serieuze universiteiten. Men kan niet anders dan konkluderen dat de GR een vies spelletje speelt. In ieder geval worden de belangen van de volksgezonheid verkwanseld. Net als bij asbest, roken, röntgen, etc. Critici stellen nu, dat straling van mobiele telefonie in water een geheel ander absorptievermogen heeft als bijvoorbeeld bij eiwitmolekulen en in het menselijke DNA. Er wordt bericht, dat bijvoorbeeld het menselijke DNA tienduizendmaal meer energie absorbeert dan water. En de GR maar blijven beweren, dat proeven op zakken, gevuld met zout water voldoende *wetenschappellijk* zijn. Het wordt hoog tijd, dat er eens een instantie komt, die de belangen van de burgers behartigt in plaats van die van de industrie, wat de GR nu halsstarrig doet. Er zijn redenen genoeg om het voorzorgsprincipe toe te passen. jan / feb 2004 3 Milieuziektes. Of wel *de hel op aarde*. Door Charles Claessens, bouwbioloog Hedentendage zijn er meer en meer ziekteverschijnselen, waar geen direkt oorzakelijk verband voor gevonden kan worden. Dat komt ook, omdat veel artsen niet verder (willen) kijken dan hun neus lang is. Regelmatig lees je in de media, dat er weer een onderzoek is gedaan naar bv chronische moeheid, of chronische hoofdpijn, of agressiviteit onder de jeugd, of naar depressie, en dergelijke. Of men vindt geen oorzaken of men wijt het aan *eten van spruitjes* of een andere onnozele oorzaak. Zelden heeft men de moed ook eens naar milieuinvloeden te kijken. In tegenstelling tot het buitenland, kennen wij hier het begrip *milieu-arts* nog niet. In Duitsland bijvoorbeeld zijn er wel artsen, die zich gespecialiseerd hebben in ziektes die te maken hebben met het milieu, dat wil zeggen welke hun oorzaak in het milieu vinden. Bekend is bijvoorbeeld de Igumed, waarvan de aangesloten artsen in oktober 2001 het zg. *Freiburger Appell* hebben onderschreven. Het is te downloaden vanaf o.a. http://members.rott.chello.nl/cclaessens/Pagina32.html Duitse *Krankenkassen* geven aan, dat 36 % van de bevolking lijdt aan een of andere milieuziekte. Alhoewel *ziektemaker milieu* daar nog niet tot politieke daden heeft gewerkt, schenken steeds meer artsen waarde bij hun diagnose en behandeling ervan. Steeds meer mensen voeren hun gezondheidsproblemen als allergieën of huid- en kankerziektes terug op de voortschrijdende verstoring van de natuur. De vervuiling van de lucht, bodem en water, evenals de enorme toename van chemicaliën en schadelijke stoffen in vrijwel alle produkten van ons dagelijkse leven veroorzaken milieuziektes. Sinds enkele jaren worden er in steden als Berlijn, Hamburg en Düsseldorf door ecologisch denkende artsen milieugeneeskundige hulpposten opgericht. In tegenstelling tot de normale geneeskunde brengt de milieumedicus ziekte en milieuinvloeden met elkaar in holistisch verband. Dat moet holistisch zijn, daar de traditionele geneeskunde slechts deelaspekten onderzoekt. Bij de 100.000 milieugifstoffen, waarvan de werking op mensen nog steeds onvoldoende onderzocht is, blijkt ook nog eens dat er combinaties kunnen ontstaan, waarvan we de werking helemaal niet kennen. Veel ziektesymptomen welke tengevolge van milieugifstoffen optreden, zijn vanwege de veelheid van komponenten en hun interaktie onderling daarom moeilijk tot één enkele stof terug te voeren. Milieuartsen zoeken daarom bij hun diagnose buiten de patiënt zelf ook in de woonomgeving en de levensgewoontes. Deze analyse naar schadelijke stoffen onderscheidt zich van de traditionele geneeskunde. De klachten en ziektebeelden welke met het milieu samenhangen zijn vaak niet speci?ek. Als typische symptomen noemt de Berlijnse polikliniek voor milieuziektes chronische hoofdpijn en moeheid. Rond een derde van de patiënten, die deze milieukliniek bezoeken lijden onder deze niet-speci?eke klachten. Volgende speci?eke milieuziektes, die deze kliniek registreerde, zijn nier- of hartziektes evenals ademhalingsklachten. De beoordeling van 230 patientendiagnoses gaf aan, dat rond 20 % van de ziektes met zeker- jan / feb 2004 4 heid, en vervolgens 27 % vermoedelijk door milieuschades veroorzaakt waren. Genoeg redenen om milieugeneeskunde in de traditionele geneeskunde te integreren. (bron: http://www.sonnenseite.com) In Duitsland komt er meer en meer een samenwerking tussen artsen en Baubiologen, waarbij de arts een baubiologisch huisonderzoek kan voorschrijven. Voeding. Bij het milieu mag je eigenlijk ook wel de voeding betrekken. De ingrediënten. Ik kan verzekeren dat de eerste Coca Cola, welke mij in 1947 werd voorgezet anders smaakt dan die welke wij tegenwoordig drinken. De industrie verandert, zonder daar kennis van te geven, doodgewoon en willekeurig de samenstelling van haar produkten, alsmede van de ingrediënten. Een tomaat, welke jezelf in je eigen tuin met veel liefde en zonder gifstoffen geteeld hebt ziet er anders uit, maar smaakt des te beter. Heel wat anders dan de tomaten van de supermarkt, welke allemaal met behulp van de chemie op korte tijd zijn opgefokt. Niet alleen de smaak, ook de samenstelling is anders. Het voedsel, dat wij vroeger (en dat is heeeel lang geleden) tot ons namen is tegenwoordig heel anders van samenstelling en bevat veel minder noodzakelijke mineralen, vitamines en andere stoffen. Daarentegen bevatten ze nu vele chemische stoffen, welke negatief op ons lichaam kunnen inwerken. Dr. Hulda Clark heeft vele voedingsmiddelen onderzocht en in haar boeken beschreven; daarbij blijken zelfs bijvoorbeeld bepaalde multivitamines giftige stoffen te bevatten. Het drinken van water uit PET ?essen wordt ook door haar afgeraden. En?n, om jezelf te genezen zal je veel van haar raadgevingen moeten opvolgen. Naar het schijnt hebben 64 % van alle doodsoorzaken in Duitsland direkt of indirekt te maken met verkeerde voeding, zo hebben wetenschappers vastgesteld. Hart- en bloedsomloopziektes hebben met 39.4 % en cariës met 24.2 % te maken met verkeerd eten. De helft van de Duitsers is te dik en hoe ouder, hoe meer. (bron: http://www.sonnenseite.com) In Duitsland komen er ieder jaar 350.000 mensen met ouderdomsdiabetes bij; ook jongere mensen tussen 30 en 40 jaar. Ook kinderen en jeugdigen blijken een te hoge suikerspiegel te hebben. Als oorzaak lijkt ongezonde voeding van *junkfood*, overmatig eten en vetzucht. De Duitse statistieken hebben het over 5 % diabetici. 18 Jaar geleden waren er wereldwijd nog 30 miljoen diabetici; tegenwoordig zijn het er al 194 miljoen. Men verwacht dat er over 18 jaar meer dan 300 miljoen kunnen zijn. Mij is opgevallen, dat diabetici, welke aan hoogfrequente elektromagnetische straling zijn blootgesteld, zoals van gsm masten en DECT telefoons wordt afgestraald, hierdoor een hogere en zeer wisselvallige suikerspiegel hebben. Typisch is, dat na eliminatie van deze stralingsbronnen, de suikerspiegel weer regelmatiger wordt! Het lichaam als spaarpot voor gif. Zware metalen worden in ons lichaam opgeslagen. Het zijn zenuwgifstoffen, zij leiden tot zenuwbeschadiging. Een veel voorkomend gif haalt men zich bij de tandarts via bv amalgaam tandvullingen. Hieruit komt het zeer giftige kwik vrij. Onder invloed van zwakke laagfrequente velden komen kwikzilver-ionen met een 6-voudige hoeveelheid vrij. Onder invloed van hoogfrequente jan / feb 2004 5 velden verandert de chemische samenstelling van amalgaam, waardoor ook het kwik sneller en gemakkelijker vrijkomt. Ook palladium uit gouden kronen dragen hun steentje aan de zware metalen vergiftiging bij. Het ontgiftingsmechanisme van de lever werkt bij ca 30% van de bevolking gen-afhankelijk meer of minder gebrekkig (Dr. Kuklinski, Rostock). Dat is een belangrijke vaststelling, daar hiermee het afschuiven van milieuzieken naar de *psychische hoek* ontkracht wordt. De lucht Er bevindt zich veel in de lucht waar men op het eerste zicht weinig van merkt. Afgezien van de straling, bevinden zich veel stoffen in de lucht, welke een zeer schadelijke invloed op ons uitoefenen. Soms is het wel te zien, als je een bepaalde plaats of stad nadert. Rotterdam, of Parijs bijvoorbeeld. Vanaf verre afstand is een donkere nevel over de plaats zichtbaar. Dat wil zeggen dat er allerlei stoffen in de lucht zitten, die daar niet in thuis horen. Afgezien van alle onkruidverdelgers, pesticiden en andere stoffen, die in de landbouw gebruikt worden, zijn er ook industriële afvalprodukten, die vrijelijk geloosd worden. Natuurlijk zijn er bepaalde regels, maar die worden vaak (met toestemming) overschreden. Op http://www.lml.rivm.nl/ is dagelijks keurig te zien hoe wij er voorstaan qua ozon, koolmonoxide, stikstofmonoxide, stikstofdioxide, zwaveldioxide en ?jnstof. Vooral het ?jnstof bevat veel verschillende ingrediënten. Voorts zijn er nog een hele karrevracht andere meer en minder vluchtige stoffen, die daar tussendoor ?etsen. Veel van deze stoffen komen ook binnenshuis, waar ook andere gevaren op de loer liggen. Vaste prik is daar het formaldehyde, wat als basis gebruikt wordt bij bv spaanplaat, maar ook in veel andere materialen als vloerbedekking, textielen, lijmen, desinfektiemiddelen, etc. zit. Houtveredelings- of beschermingsmiddelen, Lindan, Perethroide, polygechloreerde biphenylen (PCB), herbiciden, pesticiden, furaan, dioxiden, etc. Volgens Dr. Daunderer, München, verhoogt een amalgaam-belasting de toxische werking van Lindan en formaldehyde met het 25-voudige en die van PCP om het 5-voudige. Ook het vaak aanwezige Radongas, welke uit kruipruimtes door kieren en spleten omhoog komt, is niet te verontachtzamen. Het wordt na het roken als tweede oorzaak van longkanker gezien. Lucht-ionen. Waar wij vroeger 2.000-4.000 negatieve lucht-ionen per cm3 hadden, bedraagt dat tegenwoordig nog maar 300-400 stuks. Hoogfrequente elektromagnetische straling doet het aantal sterk afbreken. Deze negatieve lucht-ionen hechten zich aan allerlei stofdeeltjes, pollen en virussen, en trekken ze zo zodoende naar de grond. Door het geringe aantal gebeurt dat niet meer. Vandaar dat het ?jnstof zich zo ver kan verspreiden, evenals allerhande virussen en ziektekiemen. Ik vind het lachwekkend dat die boeren hun laarzen moeten wassen bij ziektehaarden, terwijl men niets doet om verspreiding via de lucht tegen te gaan. In stallen zou men ionen generatoren kunnen plaatsen! Water. Ook het water wat wij drinken bevat veel stoffen. Bij mijn bouwbiologische huisonderzoeken meet ik ook altijd het aantal opgeloste deeltjes. En dat verschilt nogal van gemeente tot gemeente. Behalve chloor en kalk zitten er nog onnoemelijk veel andere stoffen in ons leidingwater. Zelf gebruik ik een omgekeerd osmose ?lter, dat water levert zoals bv Spa (30 microSiemens). Als men op de hoofdwaterleiding een elektrische ontkalker plaatst, jan / feb 2004 6 die de aanwezige kalk doet kristalliseren, waardoor het niet meer neerslaat in apparaten, gaan ook de osmose ?lters veel langer mee. Een Brita ?lter doet enkel de smaak vebeteren, maar ?ltert verder niet zo veel. Het leidingwater is ook nogal *plat*. Daarvoor zijn er nogal wat *waterverbeteraars*, die het water doen energetiseren. Ook in deze apparaten zitten grote verschillen. De maker van de BioProtect kaarten, dr. Dietrich Grün, die veel meetervaring heeft met elektroacupunktuur heeft zo een groot aantal onderzocht. Niet alleen op energiewinst, maar ook of er andere zaken uitge?lterd worden, zoals elektrosmog, pvc, carbendazim en radioaktieve belasting. En hier zijn ook nog al wat verschillen gekonstateerd. Langs de Nieuwe Waterweg liggen veel drinkwaterbekkens, maar ook veel radar installaties voor de scheepvaart. Die radar frequenties worden natuurlijk ook door het water opgenomen, want water is een enorm medium om informatie op te nemen. Het is lariekoek om te beweren dat bijvoorbeeld homeopatische verdunningen niet zouden kunnen werken. Een onderzoeksinstituut heeft eens water radioaktief bestraald. Nadat men het zo ver verdund had, dat er theoretisch niets meer in het water zou mogen zijn, bleek bij metingen de radioaktiviteit nog steeds aanwezig! Louis Rey deed dat met ijs en chloride oplossingen. Na verdunning tot milliardste trilliardste gram, waarbij er theoretisch geen chloride molekuul meer aanwezig zou mogen zijn, vond hij nog chloride-ionen! Dus waterverbeteraars hebben wel degelijk zin, alleen al om veel slechte informatie er uit te ?lteren. Schimmels. Veel ziekteverschijnselen van elektrosmog kunnen ook veroorzaakt worden door bepaalde schimmels, zoals de candida albicans of de aspergillus niger, of de penicillium funiculosum. Vaak worden dergelijke belastingen ook bij elektrosensibelen en MCS aangetroffen; zij werken daar synergetisch: Kwikzilver doodt melkzuren en colibacteriën in de darmen, maar echter niet de gistzwammen, zodat deze gaan overheersen met als gevolg een verzwakking van de afweerkracht (Dr. Amperla, Finland). De dieren. Dr. Braun von Gladiss schreef reeds, dat bij koeien door hoogfrequente straling bepaalde prionen andersom gaan draaien. Hij schreef: BSE ontstaat door draaiimpulsen aan gezonde molekulen, en niet door infektie met nieuwe virussen. Virussen kunnen ziektes veroorzaken, wanneer hun molekuulvorm door elektromagnetische impulsen getroffen worden. Elektromagnetische velden zijn deuropeners voor chemische gifstoffen in de hersenen. Volgens Braun von Gladiss bestaan er synergetische wisselwerkingen tussen kunstmatige elektromagnetische velden en chemisch-toxische belastingen. De britse boer Mark Purdey weigerde vele jaren geleden om zijn koeien te behandelen met organofosfaten (pesticiden) tegen de *warble ?y*, de horzel. Later bemerkte hij, dat de koeien van andere veehouders, die net als hij niet met organofosfaten behandeld waren, geen BSE kregen. Hij ging zelf onderzoek doen en kwam tot de vaststelling, dat overmatig mangaan BSE veroorzaakte, wanneer het koper-metabolisme geblokkeerd was, bijvoorbeeld door organofosfaten. De University of Oxford bevestigde zijn bevindingen: in hun laboratorium toonden zij aan, dat overmatig mangaan en gebrek aan koper normale proteïnen kan veranderen in prionen, welke de oorzaak is van BSE. Het blijkt aldus een zaak van toxiciteit te zijn. De hersenen van mensen, die stierven aan CJ, de menselijke vorm van BSE, bevatten 10 maal de normale hoeveelheid van mangaan. jan / feb 2004 7 Men heeft vastgesteld dat hoge blootstelling aan natuurlijke en kunstmatige bronnen van infrasonische akoestische schokgolven (bouwkundige verstoringen, supersonische vliegtuigen, etc.) in ecosystemen van zoogdieren, geteisterd worden door clusters van traditionele en nieuwe varianten van sporen van *transmissible spongiform encephalopathy* (TSE). Maar TSEs treden enkel op in bepaalde ?infrasound-rijke? omgevingen die tegelijkertijd beïnvloed zijn door eco-faktoren die een hoog mangaan (Mn)/laag koper (Cu)-zink (Zn) verhouding hebben in hersenen van plaatselijke zoogdieren. URL: http://www.purdeyenvironment.com/. In Spanje heeft prof. Balmori de mus op de lijst van de beschermde diersoorten geplaatst. Bij ons en in de naburige landen is de mus en de spreeuw veel minder in aantal. Ook muggen en vliegen zijn tegenwoordig veel minder. Na Duitsland beginnen nu ook hier te lande boeren zich zorgen te maken over misgeboortes en vreemde vervormingen bij koeien, varkens en kippen, die allen in de buurt van zendmasten staan. In Duitsland is er de zg *Rinderstudie*, waar er uit het oorspronkelijke rapport door de overheid hele stukken zijn weggesneden!! Bomen en planten. Opvallend is, dat langs stinkende autowegen de bomen het vaak heel goed doen, maar in bepaalde bergstreken, waar in de wijde omtrek geen industrie is, veel bomen het loodje leggen. Vaak blijkt dan, dat er veel radio of TV zenders, of gsm zenders staan te zenden. Veel duitse boswachters maken deze observatie. De *zure regen* is dus een fabeltje. Prof Balmori heeft een heel verhaal op http://www.hese-project.org/New.html bij de 50. Kw 2003. Verschillende soorten elektromagnetische straling komen daar aan bod, welke hun invloed op bomen en planten hebben. De aarde. Ook de aarde zelf kan voor stoorzones zorgen in de vorm van aardstralen, scheuren, wateraders, etc. De negatieve werking ervan wordt nog eens versterkt door elektrosmog. Speciaal hoogfrequente elektromagnetische velden ?etsen graag mee op andere golven, zij het radio, tv en andere golven. Met dat alles worden we aan een cocktail blootgesteld. Deze cocktail is onzichtbaar. Speciaal mensen, die reeds een voorgeschiedenis hebben, zoals een minder goede operatie, verkeerde medicijnen, zware metalen vergiftiging, etc. zijn bevattelijk voor milieuziektes. Het begint met één ervan en vindt langzaam uitbreiding naar de andere soorten. De ene soort werkt als een katalysator voor de andere. Elektrosensibiliteit. De inwerking gaat heel langzaam, maar de verschijnselen kunnen ineens plotsklaps optreden. In eerste instantie is men gevoelig voor alle hoogfrequente straling, en bij hoge hoeveelheden. Zonder tegenmaatregelen wordt men vervolgens gevoelig voor alle laagfrequente straling van elektrische apparaten tot TL lichtbalken toe. Tenslotte wordt men ook gevoelig voor lage hoeveelheden hoogfrequente straling. Men kan dan Tinnitus krijgen, of Multiple Chemical Sensitivity, of gevoelig voor hoge geluiden, of voor hele lage geluiden. Een elektrosensibele kan direkt, maar ook pas veel later reageren, soms wel pas een dag later. Bij het wegvallen van de storingsbron kan het ook even duren eer de reaktie weg ebt, maar kan in bepaalde gevallen ook wel een week aanhouden. jan / feb 2004 8 Wanneer het lichaam denkt dat het donker is (nacht) maakt het Melatonine aan. Hoogfrequente elektromagnetische straling, zoals van GSM zendmasten, ervaart het lichaam als licht. Vele studies hebben uitgewezen, dat daardoor het lichaam te weinig Melatonine aanmaakt en er allerlei vervelende complicaties kunnen optreden. In het ?International Journal of Radiation Biology? is in November 2002 een studie van de universiteit van Colorado verschenen, waarin men stelt, dat tevens blootstelling aan laagfrequente straling (van 50/60 Hz) dit effekt nog wordt versterkt. Men heeft in de USA gekonstateerd, dat bv vrouwen met borstkanker een te lage melatoninespiegel hadden. Ook heeft iemand onderzoek gepleegd naar zelfmoordgevallen; zij vertoonden een melatoninespiegel van nul! Als je slaapkamer elektrosmog-vrij is, kan het lichaam beter regenereren, en ben je in de dag ook beter bestand tegen elektrosmog. Je weerstandsvermogen is dan groter. Vandaar dat bouwbiologen aan slaapvertrekken hogere eisen stellen dan aan woon- werkplekken. (SBM2003) Niet alleen hoogfrequente straling werkt negatief op het lichaam; ook laagfrequente velden doen dat. Persoonlijk vind ik de magnetische wisselvelden of gelijkvelden storender dan de elektrische wisselvelden. In feite kan een elektrosensibele heftig reageren op alles wat magnetisch is. Ook op bv de BioStabil hanger! (4.500 nT) Bij elektrosmog maken we onderscheid tussen verschillende soorten van velden. Tussen 1 Hz en ca 1 MHz noemen we laagfrequent; vanaf 1 MHz tot ver in Ghz noemen we hoogfrequent. Bij het laagfrequent zijn er aparte elektrische en magnetische velden. ij moeten apart gemeten worden. Bij hoogfrequent zijn ze in elkaar verweven; bij het meten van de ene komponet kan de andere berekend worden. - Elektrische wisselvelden. Op alle elektrische leidingen waar spanning op staat. - Magnetische wisselvelden. Wanneer op spanning staande leidingen ook stroom vloeit. - Elektrische gelijkvelden. Statische elektrische velden op bv kunststoftapijt door wrijving. - Magnetische gelijkvelden. Statisch veld door magnetische voorwerpen, of door aardmagnetisme. - Elektromagnetische golven. Radar, radio, TV, magnetron, DECT telefoon, gsm telefoon, GSM/UMTS zendmast, Digitenne, C2000, draadloze netwerken, etc. Het gevaarlijkst zijn de hoogfrequente elektromagnetische velden, welke gepulst zijn, zoals gebruikelijk bij de telefonie. De GSM is gepulst op 217 Hz, d.w.z., dat per sekonde 217 hele scherpe steile pulsjes op ons afkomen. DECT telefoons zijn gepulst op 100 Hz. Het C2000 is gepulst op 17.6 Hz, dat ligt vlak bij de hersenfrequentie. Het UMTS signaal, het CDMA, welke niet gepulst zou zijn, is toch wel degelijk gepulst, nl. met 15.000 Hz. Dat ligt tussen de Royal Rife (0,5 tot 1.000 Hz) en de Hulda Clark bioresonantie frequenties (30.000 Hz tot 900.000 Hz) in. Resonantiefrequenties van prostaat: 1.79 GHz, van de lever: 1.85 GHz, van de gal 1.87 GHz, van het hart 1.918 GHz, van de nieren 1.98 GHz. Daar zit men met de DECT telefoon frequenties dus mooi tussen te rommelen. Volgende aandoeningen zijn de laatste jaren direkt in verband gebracht met DECT telefoons en GSM zenders: - leer, koncentratie- en gedragsstoornissen bij kinderen (bv hyperactiviteit) - bloeddrukafwijkingen, die met medicamenten steeds moeilijker te beïnvloeden zijn - hartritmestoornissen - hartinfarcten en beroertes bij steeds jongere mensen - hersendegeneratieve aandoeningen (bv Morbus Alzheimer) en epilepsie jan / feb 2004 9 - kanker zoals leukemie en hersentumoren Bovendien een steeds talrijker optreden van verschillende, vaak bij patiënten ten onrechte als psychosomatische storing gediagnosticeerd als: - hoofdpijn en migraine - chronische vermoeidheid - innerlijke onrust - slapeloosheid en moeheid overdag - oorsuizingen - gevoeligheid voor infecties - zenuw- en andere pijnen, die met normale oorzaken niet verklaarbaar zijn om slechts een paar symptomen te noemen. Voorts: - maag- en darmklachten; urinewegen - vergeetachtigheid - het warm hebben en zweten, enkel rond het hoofd, als een soort *opvliegers*. De eerste kenbare symptomen van elektrosensibiliteit zijn: algehele vermoeidheid en slapeloosheid, druk op de borst en *boeren*, als gevolg van druk op de maag, buikpijn, droge mond, vervolgens stekende hoofdpijn. Deze symptomen verergeren wanneer een gsm zendmast genaderd wordt, en worden minder naargelang men er zich van verwijdert. Het gebruik van mobiele telefoons is volgens www.Gigaherz.ch als volgt onderverdeeld: - Noodgevallen, die een mobieltje zouden rechtvaardigen, liggen bij slechts ca. 1% van alle verbindingen. - Slechts ca. 10 % wordt een mobieltje door het bedrijfsleven gebruikt. - Ca. 30 % dient voor het blabla van volwassenen. - Doch 60% dient als speelgoed voor kinderen en tieners. De zweedse onderzoeker Salford, die ratten 2 uur bestraalde met een GSM 900 MHz, met een SAR van 0,002 (dat is dus vèr onder de max. 0,08! van een GSM zendmast ) en konstateerde dat de bloed-hersen-barrière geopend was, stelt dat onze veelbellende tieners van nu op middelbare leeftijd zullen lijden aan Parkinson en Alzheimer. MCS of multiple chemical sensitivity. Hierbij reageert men heftig op allerlei chemische stoffen. Net als bij elektrosensibiliteit kan men direkt of later reageren. Maar de reakties kunnen zeer heftig zijn. Aangezien het zenuwstelsel direkt wordt aangevallen, kunnen de meest vreemd aandoende reakties optreden. Het kan er op lijken, dat een MCS patiënt *buiten zinnen* is, en goedbedoelend wordt deze dan vaak naar een psychiater verwezen, hetgeen echter helemaal fout is. Een groot manco is het ontbreken van begrip voor deze mensen, bij artsen en specialisten, maar ook bij naaste familie en kennissen, maar speciaal de levenspartner. Naast herkenbare stoffen als parfum, after-shave, wasmiddelen, detergenten, en andere reukstoffen, zijn er ook een groot aantal reukloze chemische stoffen, die dergelijke reakties kunnen teweegbrengen. Ook bepaalde levensmiddelen, kleding, houtconserveringsmiddelen, cosmetica, meubels, tapijten, verven en lakken, kunnen reakties teweegbrengen. Zelfs kraanwater kan een reaktie teweegbrengen. Het is niet als bij een *normale* allergie, waarbij men pukkeltjes of huiduitslag krijgt. Het is een zeer krachtige afweer van het lichaam op zeer minimale hoeveelheden, vaak niet eens meetbaar, die zich kunnen uiten op een levensbedreigende manier in neurologische storingen. jan / feb 2004 10 Iedere MCS patient reageert weer anders; er is geen vast stramien. Men zit propvol toxinen; de lymfe, bindweefsel en uitscheidingsorganen zitten vol, en daardoor heeft het lichaam de grootste moeite met alle lichaamsvreemde stoffen. Een MCS patiënt kan niet meer normaal funktioneren en kan vaak niet eens meer de eigen woning verlaten (als die al bewoonbaar gemaakt kan worden). Er zijn ook velen, die zich nog moeilijk kunnen bewegen en vaak bedlegerig zijn. Konklusie. Als een rode draad door mijn betoog loopt eigenlijk de alomtegenwoordige hoogfrequente elektromagnetische velden van draadloze huistelefoons volgens het DECT/GAP principe, GSM en UMTS zendmasten, Wi-Fi of Wlan, TETRA of C2000 mobielsysteem voor hulpdiensten, en Digitenne. Persoonlijk beschouw ik de DECT telefoon als meest gevaarlijke; niet alleen in eigen huis, maar ook bij de buren. Zij hebben een bereik van 300 meter en gaan dwars door beton heen. Op de tweede plaats de GSM, UMTS en C2000 zendmasten, en op de derde plaats de draadloze computerverbindingen. Naar mijn mening is bij milieuziektes, en ook andere ziektes zoals bv kanker, een afscherming tegen hoogfrequente straling noodzakelijk. Niet alleen als voorzorgsmaatregel, of om enkel tegen elektrosmog te beschermen, maar ook om de invloed op andere ziektes te beperken en in ieder geval om erger te voorkomen, en eventuele therapieën een kans van slagen te geven. Gebleken is ook dat b.v. homeopatische middelen onder invloed van hoogfrequente straling veel minder werkzaam zijn. Bij laagfrequente velden kan men door uitschakelen, of afstand te vergrootten de invloed verminderen. Hoogfrequente straling gaat kilometers ver. Met een juiste afscherming kan de katalyserende werking van de gepulste hoogfrequente elektromagnetische velden behoorlijk afgeremd worden. Gelukkig zijn hiervoor verscheidene goede afschermingsmaterialen, waarmee een woning afdoende afgeschermd kan worden. Uiteraard dient dit in verhouding tot de soort, hoeveelheid en richting van de straling te worden bepaald. Denk er om, dat een woning niet helemaal *ingepakt* mag worden. De kosmische straling moet er ook nog in kunnen. Een Schumann frequency generator kan daarbij helpen. Bij mijn bouwbiologische huisonderzoekingen wordt dat steeds zo bepaald, naast andere storingsbronnen. Dit allemaal volgens de *baubiologische Richtwerte für Schlafbereiche SBM2003*, ook te downloaden vanaf http://members.rott.chello.nl/cclaessens/Pagina36.html We zijn met z?n allen sterk bezig om het hele milieu op een niet direkt zichtbare manier om zeep te helpen. Mensen, dieren en planten gaan er aan onderdoor. Opvallend is, dat de politiek hier vrijwel niets tegen onderneemt. Nog opvallender is, dat geen enkele milieubeweging bereid blijkt hier een aktiviteit te willen ontplooien. Kritische geluiden worden nauwelijks in de media kenbaar gemaakt. De enige instanties waar getroffenen hun klachten kwijt kunnen zijn het Meldpunten Netwerk Gezondheid en Milieu, en de Werkgroep Electro-Allergie. En dat zijn allemaal bereidwillige vrijwilligers. jan / feb 2004 11 Een mogelijke verklaring. Aangezien nog niemand een *werkingsmechanisme* heeft gevonden, althans naar voren gebracht, wil ik mijn persoonlijke gedachten hieromtrent eens uiteenzetten, in de hoop, dat anderen hier wat mee aankunnen. Het kan zijn, dat ik volkomen fout zit, maar misschien helpt het anderen om verder te zoeken. Rond 1930 had een zekere Royal Rife een microscoop gebouwd, waarmee men het kankervirus in levende lijve kon aanschouwen. Door er bepaalde frequenties op los te laten kon men aanschouwelijk zien, dat het virus erdoor gedood werd (daar zijn nog ?lmpjes van). Hij konstrueerde zo een machine bestaande uit een frequentiegenerator en een met helium gevulde lamp, een zg. phanatron lamp, waarmee men frequenties kon afstralen. Royal Rife heeft zo proefondervindelijk een hele reeks frequenties uitgezocht, waarmee een groot aantal ziektes of aandoeningen kunnen worden aangepakt. Kanker genas hij op drie tot vier maanden. Cellen in ons lichaam reageren op deze frequenties, en wanneer kapotte cellen hun eigen frequentie daartussen herkennen, gaan ze trillen, meetrillen, en resoneren. Door het resoneren regenereren deze cellen, en kan genezing plaatsvinden. Dit is in het kort wat we bioresonantie noemen. De machine volgens Rife wordt door meerdere bedrijven nagebouwd. De bekendste is die van Rife/Bare. Het is een verzameling van kastjes, met daarop aangesloten een vertikale met helium gevulde lamp, die de gewenste frequenties uitzendt, en het lichaam absorbeert deze frequenties. Er zijn nu ook machines, zg. *pad* machines. Zij bestaan uit een programmeerbare frequentiegenerator met daaraan hand- en voet elektroden. Deze zorgen ervoor, dat het lichaam via direkt kontakt de gewenste frequenties opneemt. B.v. de MORI. Deze genereert de Rife frequenties van 0,5 tot 1.000 Hz, evenals die van Hulda Clark, welke gaan van 30.000 Hz tot 900.000 Hz. Daarnaast is er nog de *poor man?s Rife*. Hierbij wordt gebruik gemaakt van de computer. Met een software-matige frequentiegenerator kunnen de gewenste frequenties via de geluidskaart aan handelektroden afgegeven worden. Ook is het mogelijk, deze frequenties als een geluidsbestand af te spelen. Een volgende stap is, om de frequenties om te zetten naar WAV. bestanden, en deze op een audio-CD te branden, waarna men thuis deze frequenties via de geluidsinstallatie tot zich kan nemen. Een opmerkelijk voorval moet ik hier vermelden. Zo heb ik eens een audio-CD gemaakt voor iemand in Duitsland, die erg elektrosensibel is. Ik heb hem die toegestuurd en via e-mail gevraagd wat zijn bevindingen waren. *Prima* antwoordde hij me. Op mijn vraag of hij de CD ook iedere dag draaide duurde het even voor ik antwoord ontving. Door zijn elektrosensibiliteit had hij geen CD speler meer. Hij droeg mijn CD in een tasje op zijn lichaam en voelde zich er beter mee. Zijn elektroacupunkturist heeft ook vastgesteld, dat er met en zonder CD een groot verschil is. Vraag me niet hoe dat komt. Maar het werkt in ieder geval. Frequenties kunnen we aldus via licht, kontakt, geluid en (?) tot ons nemen. jan / feb 2004 12 Met een amerikaans systeem kan men rond het lichaam op speci?eke 40 punten frequenties meten, en deze op de computer met een daartoe geëigend programma als 40 aura?s in 15 kleuren laten omzetten, printen en een uitgebreide uitleg over het gekonstateerde doen verschaffen. Vlak bij het lichaam bevinden zich de aura?s met betrekking tot de gezondheid, wat verder er vandaan (ca 30 cm) de aura?s met betrekking tot de psyche. Ik ken mensen, die aura?s kunnen zien. Ik ken ook mensen, die aura?s kunnen voelen. Tussen sommige mensen *klikt* het, en bij anderen vanaf het eerste moment al helemaal niet. Toch zijn die mensen afzonderlijk niet slecht van inborst en best aardig. Iets in hun aura?s wil blijkbaar niet. Als we nog iets verder gaan, naar het paranormale gebied, is mij gebleken, dat entiteiten of *geesten* ook in een lichaam kunnen kruipen, en daar bijvoorbeeld bepaalde symptomen, zoals sommige van elektrosensibiliteit, kunnen veroorzaken. Typisch is, dat na een *verwijdering* van deze entiteiten, onmiddellijk de symptomen ook verdwenen zijn. Er zijn mensen, die dingen *weten*. Feitelijk kunnen zij deze dingen niet weten, maar ze doen het toch. Ook krijgen bepaalde mensen in hun dromen bepaalde zaken *geopenbaard*. Tesla, Bergstresser en anderen zijn daar voorbeelden van. Het boek *The Field* van Lynne McTaggart beschrijft dat goed. Ik kan mij voorstellen, dat alle stoffen bestaan uit energie met frequenties, welke zich in een bijbehorende aura bevinden. Aangenomen wordt, dat mensen, die elektrosensibel zijn of lijden aan MCS, op een hoger energetisch niveau leven. Zij hebben *langere* antennes, en vangen daardoor veel meer op dan normale mensen. Ik denk, dat zij daarom eerder bepaalde frequenties oppakken, die dan met hun eigen aura in kontakt komen en een elektrische reaktie in het lichaam teweegbrengen. De meeste processen in ons lichaam zijn niet van chemische, doch van elektrische aard. Het lijkt mij daarom niet onwaarschijnlijk, dat iemand met MCS al kan reageren, nog voordat de stof direkt kontakt met het lichaam heeft gemaakt. Op een of andere manier kunnen frequenties er voor zorgen dat bepaalde *vortexen* in of rond ons lichaam van draairichting veranderen. Het lichaam reageert daarop. Hierop voortbordurende, zou men moeten uitvinden, op welke frequenties iemand met MCS reageert. En dan zou er uitgezocht moeten worden welke frequenties bij welke stoffen horen. Het zou goed mogelijk kunnen zijn, dat bepaalde verschillende stoffen toch eenzelfde frequentie hebben. De zwitserse F-Scan is een Bioresonantie apparaat, waarmee Rife en Clark frequenties gegenereerd kunnen worden. Bijzonder is, dat daarbij een DIRP module behoort; daarmee worden heel erg snel een bepaald gamma aan frequenties via de vinger aan het lichaam gegeven. De DIRP geeft dan aan op welke frequenties het lichaam heeft gereageerd, en kan dan deze frequenties vervolgens als programma via de F-Scan toedienen. Natuurlijk is de F-Scan enkel bedoeld om de benodigde bioresoantie frequenties uit te vinden. Ik heb het enkel als voorbeeld voor een analyse aangehaald. De Oostenrijkse bouwbioloog Wulf-Dietrich Rose maakt gebruik van een frequentiegenerator met een handelektrode om uit te vinden voor welke frequenties elektrosensibele mensen gevoelig zijn. Er is dus nog heel veel te onderzoeken. jan / feb 2004 13 Vraagtekens bij een onderzoek Achter die deur gebeurde het allemaal. Dat is de deur van de *anechoic* ruimte van het TNO fysisch en elektronisch laboratorium te Scheveningen, welke stralingsvrij is gemaakt. De wanden zouden allerlei elektromagnetische velden absorberen en geen re? ektie mogen afgeven. In deze ruimte werden *elektrosensibelen* alsook een *gezonde* kontrolegroep *bestraald*. De resultaten staan beschreven in het TNO rapport FEL-03-C148. De URL van het TNO Rapport luidt: http://www.ez.nl/beleid/home_ond/gsm/docs/TNO-FEL_REPORT_03148_De? nitief.pdf Bovengenoemd onderzoek met de naam COFAM (Cognitive Functions And Mobiles) is uitgevoerd door TNO in opdracht van de ministeries van Economische Zaken, Volkshuisvesting Ruimtelijke Ordening en Milieu en het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Het is mij niet bekend wat zich daar allemaal heeft afgespeeld en hoe men heeft gehandeld. Daarom kan ik enkel afgaan op hetgeen er in het rapport vermeld staat. Net zoals de rest van de wereld. Op de volgende pagina staat een overzicht van hoe het een en ander geplaatst is evenals een lijst met de gebruikte apparatuur. De afbeeldingen zijn uit het TNO rapport. Mijn vraagtekens hebben enkel betrekking op de meettechnische uitvoering van de proeven, zoals die in het voornoemd rapport vermeld staan. jan / feb 2004 14 Afbeelding uit TNO-rapport: overzicht plaatsing elementen Afbeelding uit TNO-rapport: overzicht van gebruikte apparatuur. jan / feb 2004 15 Foto uit het TNO-rapport met daarop de twee zendantennes; een gekombineerde voor GSM 900 en 1800 MHz, en de andere is voor het UMTS 2150 MHz. Merk op hoe dicht de meetsonde op de beide antennes geplaatst is. jan / feb 2004 16 Het zou best kunnen zijn, dat alles prima geregeld was, dat alles juist gemeten en andere aanvullende meetapparatuur gebruikt was, maar dat blijkt niet uit het rapport. Daarom plaats ik een aantal vraagtekens bij het TNO-rapport, zoals gepubliceerd. 1. Ik vind het vreemd, dat men niet vlakbij de persoon gemeten heeft aan hoeveel straling, µW/m², deze is blootgesteld geweest. Dat zou veel zuiverder zijn. Het zou best kunnen zijn, dat men met een spektrumanalyser en een bijbehorende sonde eerst de hoeveelheid straling heeft gemeten; de vermogensdichtheid in µW/m². Maar dat blijkt niet uit het rapport. De meetsonde hangt vlak voor de antennes, schattenderwijs zo'n 20 cm er vanaf; de proefpersoon zit dus 2,80 meter verder. Er is niet bij de persoon gemeten; men heeft enkel een extrapolatie toegepast voor de afstand. In dit geval mag dat niet. 2. Laagfrequente wisselvelden noemen we alles tussen 1 Hz en ca 1 MHz. Hier zijn het elektrische- en het magnetische wisselveld nog apart, en moeten ieder apart gemeten worden. Vanaf 1 MHz tot in het GigaHz gebied noemen we hoogfrequent. Het elektrische wisselveld en het magnetische wisselveld zijn hier met elkaar vervlochten. Door het meten van het ene veld, in het algemeen het elektrische, kan men de andere berekenen. In het algemeen geldt, dat vlakbij antennes het elektrische wisselveld en het magnetische wisselveld nog niet met elkaar vervlochten zijn, en zich daar nog in het dichtbij veld bevinden, en ieder apart gemeten dienen te worden. Deze dienen vervolgens met elkaar vermenigvuldigd te worden om de vermogensdichtheid te kunnen berekenen. Buiten het dichtbijveld, in het zg verre veld, mag men wel enkel bv het elektrische veld meten, om daaruit de vermogensdichtheid af te leiden. Binnen het dichtbij veld, mag dat niet. 1 V/m is niet 1 V/m. In het verreveld komt 1 V/m overeen met 2652,52 µW/m². In het dichtbij veld zal, zonder rekening te houden met het te meten magnetische veld in nT, het aantal µW/m² veel minder bedragen. Gesteld wordt, dat de grens tussen dichtbij veld en verre veld ligt bij 10 x de gol?engte, althans voor *grote* antennes zoals hier toegepast. D.w.z voor GSM 900 is dat 3,20 m, voor GSM 1800 is dat 1,60 m en voor UMTS is dat 1,40 m. Nergens in het rapport wordt er gewag gemaakt van een magnetische sonde, zodat men er van mag uitgaan, dat enkel het elektrische wisselveld gemeten is, vlakbij de antenne en dat men voor de proefpersoon 3 meter verder enkel deze waarde geextrapoleerd heeft. Dat mag beslist niet. De proefpersoon bevindt zich ook nog binnen het dichtbijveld! M.a.w. de vermogensdichtheid bij de proefpersoon, zal waarschijnlijk daarom in werkelijkheid veel minder bedragen dan waarvan uitgegaan is. 3. De gebruikte elektrische meetsonde wordt aangeduid als Holaday HI-4433-GRE. Op de website van Holaday staat dit type tussen een aantal andere vernoemd; de speci?- katies luiden: meetbereik van 3 V/m tot 300 V/m. In het rapport wordt beschreven, dat men uitging van 1 V/m en resp 0,71 V/m. Hoe die meetsonde dat kan klaarspelen is mij een raadsel. (Rommelen met de versterker en weer extrapoleren is niet juist) Wanneer men bij de sonde toch op een of andere manier 1 V/m heeft kunnen meten, zal de straling bij dermate lage dosis bij de 2,80 m verder bevindende persoon door verlies veel minder bedragen, wellicht slecht 0,25 V/m. In dat geval komt het rapport in een geheel ander daglicht te staan. Kijk, het zou best kunnen zijn, dat men de sonde heeft gebruikt om enkel te kunnen vaststellen of de antennes überhaupt wel een signaal afgaven. In dat geval is er dus tijdens de proeven helemaal niet gemeten aan hoeveel straling, de vermogensdichtheid, de personen zijn blootgesteld geweest. En dat zou ik erg onzorgvuldig vinden. jan / feb 2004 17 4. Men heeft het over een *UMTS-like* signaal. Met wat programmeerkunde kan een UMTS signaal goed nagebootst worden. Iedere UMTS-zender heeft een organisatiekanaal welke met een spektrumanalyser goed kan worden vastgelegd. Dat is ongeveer 10% van het totale vermogen. De overige UMTS-signalen zijn breedbandig. Telegramfrequentie - woordfrequentie - bitfrequentie, kHz tot GHz. Het dragersignaal is echter steeds rond de 2.2GHz. Men kan hier dus spreken van een vrij goed UMTS signaal. Aan de andere kant is het verwarrend, dat men spreekt van een TDD signaal, welke echter in de praktijk helemaal niet gebruikt wordt. Dat is een FDD signaal. Uit het Rapport bleek ook, dat het UMTS signaal gepulst was met 15.000 Hz. Wat echter niet met een signaalgenerator nagebootst kan worden is een GSM-signaal. Dat is absoluut onstabiel en wisselt meermaals binnen een sekonde 1:100 en dat zonder vast patroon. Of de tijdens het onderzoek gebruikte GSM signalen werkelijk met een zeer snel veranderend onstabiel GSM net overeenkomen, of dat daar eenvoudig een mooie konstante blokspanning gebruikt werd, maakt natuurlijk een reusachtig verschil uit voor de proefpersonen. Beter was de proefpersoon werkelijk aan een echt basisstation bloot te stellen. Waarom er slechts 4 van de 8 tijdssloten bezet waren vormt ook een vraagteken. Daar hier niet van een echt GSM-signaal gesproken kan worden, kan de konklusie, dat GSM onschadelijk zou zijn, niet uit dit onderzoek getrokken worden. 5. Het is wel loffelijk, dat men het heeft aangedurfd om de reakties op het UMTS naar buiten te brengen. Aan de andere kant zullen de providers het prachtig vinden als zij uitstel krijgen met de aanleg van UMTS, omdat er de eerste jaren niets te verdienen valt. Het is voor hun een tegenvaller, dat minister Brinkhorst gesteld heeft dat UMTS gewoon doorgang moet vinden. Het is de regering, die nu aanleg UMTS eist, niet de providers. WLAN volgens standaard IEEE 802.11b heeft een maximale dataoverdracht van 11 Mbit/s. De nieuwere IEEE 802.11g laat snelheden van 54 Mbit/s toe. Daartegenover slaat UMTS met maximaal 2 Mbit/s een slecht ?guur. Tijdens verplaatsen met UMTS, dus een bewegend apparaat, zakt dat nog tot 380 kbits/s. Logisch dat KPN graag zou afhaken! Bovendien is WLAN of Wi-Fi in aanleg als gebruik veel goedkoper en sneller. 6. De publieke opinie heeft nog helemaal niet begrepen, wat dit onderzoek in feite heeft aangetoond. Tot nu toe werd er officieel van uitgegaan, dat het *warm* worden een kritisch gegeven is, nl de zg. thermische effekten. De a-thermische effekten, bewezen in honderden rapporten, werden steeds naar de achtergrond verwezen. *Er zijn geen lange-termijn gegevens* werd steeds gesteld. Bedoeld worden dan gegevens over lage doseringen over langere termijn (bv 10 jaar). Dit TNOrapport heeft aangetoond, dat er effekten zijn opgetreden, bij lage doseringen over zeer korte termijn (45 minuten), bij elektrosensibelen als de gezonde kontrolegroep. (1 V/m is laag tov 50 of 80 V/m.) Kun je nagaan, wat de effekten zullen zijn als UMTS 24 uur per dag staat te blazen! Ik heb het met mijn vraagtekens dan nog niet eens gehad over bouwbiologische overwegingen, zoals bv; is er gemeten op aardstralen (HF straling verhevigt de negative werking ervan), heeft men Schumann frequentie gekompenseerd (in een anechoic room zijn die ook afgeschermd), hoe hoog was het magnetische wisselveld van de verlichting, etc.? Allemaal met elektronische meetapparatuur te meten. PS. In mijn vraagstelling sta ik niet alleen. Anderen zien nog meer bezwaren. Als ik dat op internet kan vinden, kunnen anderen dat beslist ook! jan / feb 2004 18 Eindredactie: Charles Claessens Ontwerp en vormgeving: Charles Claessens Redactie: Charles Claessens cclaessens@chello.nl tel 010-4192000 Kopij voor het februari nummer insturen vóór 15 januari ! Copyright: Het auteursrecht van de artikelen berust nadrukkelijk bij de auteurs. Overname van gehele of gedeelten van artikelen is alleen toegestaan na nadrukkelijke toestemming van de auteur en mits de bron, *het bitje* wordt vermeld. Ingezonden kopij: De redactie van *het bitje* is niet verantwoordelijk voor de auteursrechten of het copyright van de ingezonden kopij. De verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid ligt bij de inzender. De redactie behoudt zich het recht voor om, in overleg, ingezonden kopij in te korten, in meerdere a?everingen of in anderszins gewijzigde vorm te plaatsen. *het bitje* zal de 1e van iedere maand te downloaden zijn van de webpagina: http://members.rott.chello.nl/cclaessens Voor die wijsneuzen, die willen weten waarmee het bitje tot stand is gekomen: InDesign CS, Acrobat 6.0, Photoshop CS, Paint Shop Pro 8.04, XaraX 1.0, Painter 8, KPT 5, S-Spline 2.2 en veel fantasie [1938 was toch wel een goed jaar]. Het is ook mogelijk het bitje bij verschijnen automatisch per e-mail in uw postbak te ontvangen. U dient dit dan wel via een e-mail kenbaar te maken aan: cclaessens@chello.nl Als u het met bepaalde artikelen niet eens bent, mag u uw mening best aan de redaktie mededelen. Dan hebben we meteen weer kopij voor het volgende nummer!