New Treatments | GSM en DECT Straling en gezondheid.. Heftige feiten ! 

Index of articles
Index | Archive | Search
Return to index | Return to list of articles in: WisdomExperience

GSM en DECT Straling en gezondheid.. Heftige feiten !


Monday, June 16 2003 - Filed under: General

Uit: Het Bitje van 20 juli 2003
Zie members.chello.nl/cclaessens/

Iedere week komen er nieuwe
meldingen binnen bij Gigaherz.ch over schandalen, begaan door
telecombedrijven. Kan men werkelijk niets anders doen, dan zulke
gevallen publiek maken ?

Hier nu een brief d.d. 06-06-2003.
Wij wonen in Hombrechtikon
(zwitserland), direkt naast de firma Ascom (ca 20 meter afstand). In
herfst 1999 plaatsten Sunrise en Orange gsm zendmasten (4xgsm900) op het
hoge gebouw van Ascom. In de herfst van 2000 verhuurde Ascom ruimte aan
de duitse firma EZI. Deze specialiseerde zich in het repareren van
draadloze DECT telefoons. Vanaf dat moment waren steeds ca 40-70
telefoons het klokje rond in bedrijf. Vanaf het voorjaar 2001 begonnen
onze gezondheids problemen. Het ergste was onze 10- jarige zoon Andreas
er aan toe. Hij had steeds gezwollen lymfeklieren en jeuk over het hele
lichaam. Hij begon aan slapeloosheid te lijden en voelde zich steeds
meer onwel. Het viel ons op, dat uit de vrolijke en rustige knaap een
nerveuze en toenemend prikkelbare jongen ontstaan was.

In de zomer 2001 ging hij voor drie weken naar zijn grootmoeder op
vakantie. Verrast stelden wij vast, dat het hem weer beter ging.
Nauwelijks thuis, begon alles weer opnieuw. Wij werden achterdochtig,
daar wij nu er achter kwamen, dat zijn onpasselijkheid met zijn
woonomgeving te maken moest hebben, mede door onze naspeuringen met de
straling van gsm zendmasten en DECT telefoons.

Het ging Andreas steeds slechter; spoedig kon hij geen eten meer
binnenhouden. Onze huisarts liet levensmiddelen-allergie-tests
uitvoeren. Het laboratoriumonderzoek toonde aan een
melksuiker-onverdraagzaamheid, vruchtensuiker-intolerantie,
notenallergie en een onverdraaglijkheid voor granen. Andreas kon enkel
nog vlees en rijst eten en nam in 3 maanden 10 kilo in gewicht af. De
huisarts kon niets meer doen.

Metingen op Andreas slaapkamer gaven een waarde van 0.4 V/m (424 ?W/m?).
Op advies van de meetdeskundige hebben wij de slaapkamer verplaatst naar
de kelder, waar slechts 0 V/m gemeten werd. Wij hebben slechts een
kleine woning met twee slaapkamers, wat ons bouwtechnisch voor een
probleem stelt. Tijdens de ombouwfase sliep onze zoon op de
ouderslaapkamer. Zijn toestand was zo slecht, dat noodzakelijkerwijs in
het kinderziekenhuis te Z?rich een maag-darm onderzoek moest
plaatsvinden; echter zonder enig resultaat.

Sinds februari 2002 slaapt Andreas in de kelder. Een werkelijke
verbetering trad echter pas op, nadat de firma EZI in december 2002
failliet ging, en de DECT telefoons verdwenen waren. Andreas heeft een
jaar nodig gehad, tot hij weer alle eten kon verdragen. Wij vermoeden,
dat door de straling de wand van de dunne darm doorlatend werd, waardoor
levensmiddelenenzymen direkt in het bloed konden geraken en zo de
allergie voor levensmiddelen veroorzaakten. Hij had veel lucht in de
buikholte en maagsap in de halsstreek, zodat hij niet rustig kon liggen.
Door het slaapgebrek daalden zijn schoolprestaties en had hij door het
vake overgeven angsten ontwikkeld, echter ook, omdat hij alleen in de
kelder moest slapen. Bij de gezondheidsstoringen komen door de
verbouwing van de kelder, door artsenbezoeken etc. ook financi?le
problemen, en alles tezamen heeft dat ons ook veel zenuwen en tijd
gekost. Ongevraagd werd zo ons leven getroffen. Vanaf herfst 2000 tot
december 2002 waren ook wij door de slaapstoringen van Andreas sterk
aangeslagen. Tijdens de laatste winter vroeg ons een ornitholoog, die de
vogelbroedkastjes beheert, waarom er geen jong broedsel meer is, en wij
moesten vaststellen, dat precies bij het inwerking treden van de
reparatiewerkplaats van de DECT telefoons, de nestkastjes leeg bleven.
Daarvoor hadden wij vele zangvogels. Sinds de DECT telefoons weg zijn,
worden de nestkastjes plotseling weer gebruikt.

Voor ons is het absoluut duidelijk en aantoonbaar, dat door de
hoogfrequente straling, ook bij naleving van de wettelijke
voorschriften, mens en dier schade wordt toegebracht. Helaas neemt het
kinderziekenhuis dit thema niet serieus.

Wanneer echter antennes voor het UMTS geplaatst gaan worden, dan wordt
het probleem voor ons weer dringend. Wij ervaren de 200 meter verder
wegstaande antennes nog steeds, speciaal wanneer de capaciteit
verandert. Deze ervaringen bevestigen ons dat we voort moeten gaan in
onze strijd.

Erika en Heinz Bernhard, Hombrechtikon



Check out the many other interesting articles on my website



Please note: The information on this website is not a recommendation for treatment. Anyone reading it should consult his/her physician before considering treatment. The author and publisher can't be held responsible for anything. Use on your own risk.